Vexílla Regis

Vexílla Regis
MIENTRAS EL MUNDO GIRA, LA CRUZ PERMANECE

LOS QUE APOYAN EL ABORTO PUDIERON NACER

LOS QUE APOYAN EL ABORTO PUDIERON NACER
NO AL ABORTO. ELLOS NO TIENEN LA CULPA DE QUE NO LUCHASTEIS CONTRA VUESTRA CONCUPISCENCIA

NO QUEREMOS QUE SE ACABE LA RELIGIÓN

NO QUEREMOS QUE SE ACABE LA RELIGIÓN
No hay forma de vivir sin Dios.

ORGULLOSAMENTE HISPANOHABLANTES

ORGULLOSAMENTE HISPANOHABLANTES

Mostrando entradas con la etiqueta Beato Buenaventura de Potenza. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Beato Buenaventura de Potenza. Mostrar todas las entradas

lunes, 26 de octubre de 2026

MISA DEL BEATO BUENAVENTURA DE POTENZA

Del Misal Romano-Seráfico. La Misa Os justi es de los Confesores no pontífices, mas las oraciones son propias.

26 Octobris
B. BONAVENTÚRÆ A POTÉNZA, CONF. 1. ORD.
Duplex

Introitus. Ps. 36, 30-31. Os justi meditábitur sapiéntiam, et língua ejus loquétur judícium: lex Dei ejus in corde ipsíus. Ps. ibid., 1. Noli æmulári in malignántibus: néque zeláveris faciéntes iniquitátem. ℣. Glória Patri.
 
ORATIO
Deus, qui in beáto Bonaventúra Confessóre tuo exímium obœdiéntiæ exémplum constitúere dignátus es: præsta, quǽsumus; ut ejus imitatióne voluntatem nostram abnegántes, mandátis tuis perpétuo inhærére valeamus. Per Dóminum. 
   
Et fit Commemoratio S. Evaristi Papæ et Mart. 
ORATIO 
Infirmitátem nostram réspice, omnípotens Deus: et, quia pondus própriæ actiónis gravat, beáti Evarísti Mártyris tui átque Pontíficis intercéssio gloriósa nos prótegat. Per Dóminum. 
  
Léctio libri Sapiéntiæ.
Eccli. 24, 14-16.

Beátus vir, qui invéntus est sine mácula, et qui post áurum non ábiit, nec sperávit in pecúnia et thesáuris. Quis est hic, et laudábimus eum? fecit enim mirabília in vita sua. Qui probátus est in illo et perféctus est, erit illi glória ætérna: qui pótuit tránsgredi, et non est transgréssus; fácere mala, et non fecit: ídeo stabilita sunt bona illius in Dómino, et eleemosýnas illíus enarrábit omnis ecclésia sanctórum.
 
Graduale. Ps. 91, 13 et 14. Justus ut palma florébit: sicut cedrus Líbani multiplicábitur in domo Dómini.
℣. Ibid., 3. Ad annuntiándum mane misericórdiam tuam, et veritátem tuam per noctem.
 
Allelúja, allelúja. ℣. Jac. 1, 12. Beátus vir, qui suffert tentatiónem: quóniam, cum probátus fúerit, accípiet corónam vitæ. Allelúja.

Post Septuagesimam, omissis Allelúja, et Versu sequenti, dicitur:
Tractus. Ps. 111, 1-3. Beátus vir qui timet Dóminum: in mandátis ejus cupit nimis.
℣. Potens in terra erit semen ejus: generátio rectórum benedicétur.
℣. Glória et divítiæ in domo ejus: et justítia ejus manet in sǽculum sǽculi.

Tempore autem Paschali omittitur Graduate, et ejus loco dicitur:
Allelúja, allelúja.
℣. Jac. 1, 12. Beátus vir, qui suffert tentatiónem: quóniam, cum probátus fúerit, accípiet corónam vitæ. Allelúja.
℣. Eccli. 45, 9. Amávit eum Dóminus, et ornávit eum: stolam glorire índuit eum. Allelúja.
 
✠ Sequéntia sancti Evangélii secúndum Lucam.
Luc. 12, 35-40.
  
In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Sint lumbi vestri præcíncti, et lucérnæ ardéntes in mánibus vestris, et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quándo revertátur a núptiis: ut, cum vénerit et pulsáverit, conféstim apériant ei. Beáti servi illi, quos, cum vénerit dóminus, invénerit vigilántes: amen dico vobis, quod præcínget se, et fáciet illos discúmbere, et tránsiens ministrábit illis. Et si vénerit in secúnda vigília, et si in tértia vigília vénerit, et ita invénerit, beáti sunt servi illi. Hoc áutem scitóte, quóniam si sciret paterfamílias qua hora fur veníret, vigiláret útique, et non síneret pérfodi domum suam. Et vos estóte paráti, quía, qua hora non putátis, Fílius hóminis véniet.

Offertorium. Ps. 88, 25. Véritas mea et misericordia mea cum ipso, et in nomine meo exaltabitur cornu ejus.

SECRETA
Láudis tibi, Dómine, hostias immolámus in tuórum commemoratióne Sanctórum: quíbus nos et præséntibus éxui malis confídimus et futúris. Per Dóminum. 
  
Pro S. Evaristo
SECRETA
Hóstias tibi, Dómine, beáti Evarísti Mártyris tui átque Pontíficis dicátas méritis, benígnus assúme: et ad perpétuum nobis tríbue proveníre subsídium. Per Dóminum.

Communio. Matth. 24, 46-47. Beátus servus, quem, cum vénerit dóminus, invénerit vigilántem: amen dico vobis, super ómnia bona sua constítuet eum. 
   
POSTCOMMUNIO
Refécti cibo potúque cœlésti, Deus noster, te súpplices exorámus: ut, in cujus hæc commemoratiíne percépimus, ejus muniámur et precibus. Per Dóminum. 
   
Pro S. Evaristo
POSTCOMMUNIO 
Refécti participatióne múneris sacri, quǽsumus, Dómine Deus noster: ut, cujus exséquimur cultum, intercedénte beáto Evarísto Mártyre tuo átque Pontífice, sentiámus efféctum. Per Dóminum.

sábado, 26 de octubre de 2024

BEATO BUENAVENTURA DE POTENZA, CONFESOR FRANCISCANO

  
Buenaventura nació como Carlo Antonio Gerardo Lavanga en Potenza, del reino de Nápoles, en 1651. Pasó los primeros años de su vida en gran pureza de costumbres y fervor religioso, que se transparentaba en su rostro. A los quince años, ingresó en el monasterio de los frailes menores conventuales de Nocera. Como ejemplo de su puntual obediencia, se cuenta que, en una ocasión en que la lleve de la bodega se había caído en una cisterna, el superior mandó a Buenaventura a pescarla con un anzuelo y el beato, después de mucho trabajar, tuvo éxito en la empresa. Los ocho años que pasó en Amalfi, constituyeron el período más fructífero de su vida, ya que trabajó con gran provecho de los fieles y de su propia alma. Sus superiores quisieron nombrarle guardián en varias ocasiones, pero accedieron a las súplicas del beato, que no quería cargo alguno, y el único que le confiaron en su vida, fue el de maestro de novicios. Buenaventura profesaba especial devoción a la Concepción Inmaculada de María (aunque vivió casi dos siglos antes de la proclamación de ese dogma) y, con frecuencia, decía que hubiese querido ser otro Duns Scoto para defender con la misma elocuencia ese privilegio de la Madre de Dios.
   
Buenaventura murió en Ravello el 26 de octubre de 1711. Es uno de los santos napolitanos de quienes se cuenta que su sangre quedó fresca mucho tiempo después de su muerte. «Dios quiso que su siervo diese ejemplo de obediencia aún cuando era un cadáver», dice la crónica. «Mucho tiempo después de muerto, el vicario general de la diócesis pidió a un cirujano que extrajese un poco de sangre del brazo del beato. Junto al féretro dijo: “¡Padre Buenaventura, sacad el brazo!”. Como el cadáver permaneciera inmóvil, el vicario general dijo al padre guardián: “Padre, mandadle por santa obediencia que saque el brazo”. En cuanto el guardián le dio la orden, el varón de Dios levantó el brazo y lo presentó al cirujano. Puede fácilmente imaginarse el temor y la admiración que experimentaron los presentes» (Auréole Seráphique). Después de investigar a fondo el asunto, los bolandistas llegaron a la inquietante conclusión de que tal vez el beato no había muerto aún. Buenaventura fue beatificado en 1775.
   
ORACIÓN (Del Misal Romano-Seráfico)
Oh Dios, que te has dignado constituir a tu Confesor el bienaventurado Buenaventura un eximio ejemplo de obediencia, suplicámoste nos concedas que, siguiendo su ejemplo merezcamos renunciar a nuestra voluntad para seguir tus mandatos. Por J. C. N. S. Amén.