Vexílla Regis

Vexílla Regis
MIENTRAS EL MUNDO GIRA, LA CRUZ PERMANECE

LOS QUE APOYAN EL ABORTO PUDIERON NACER

LOS QUE APOYAN EL ABORTO PUDIERON NACER
NO AL ABORTO. ELLOS NO TIENEN LA CULPA DE QUE NO LUCHASTEIS CONTRA VUESTRA CONCUPISCENCIA

NO QUEREMOS QUE SE ACABE LA RELIGIÓN

NO QUEREMOS QUE SE ACABE LA RELIGIÓN
No hay forma de vivir sin Dios.

ORGULLOSAMENTE HISPANOHABLANTES

ORGULLOSAMENTE HISPANOHABLANTES

Mostrando entradas con la etiqueta San Serapio Scott. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta San Serapio Scott. Mostrar todas las entradas

viernes, 14 de noviembre de 2025

MISA DE SAN SERAPIO SCOTT, PROTOMÁRTIR MERCEDARIO

Misa propia de la Celeste Real y Militar Orden de Nuestra Señora de la Merced y Redención de Cautivos. La Misa Lætábitur es del Común de los Santos Mártires, pero la Oración es propia.
   
Die 14 Novembris
In festo S Serápion, Martyr.

Introitus. Ps. 63, 11. Lætábitur justus in Dómino, et sperábit in eo: et laudabúntur omnes recti corde. Ps. ibid., 2. Exáudi, Deus, oratiónem meam cum déprecor: a timóre inimíci éripe ánimam meam. ℣. Glória Patri.
  
ORATIO
Corda nostra tui amóris igne, Jesu Redémptor, inflámma; ut sicut Beátus Serápion pro fidélibus rediméndis actus in Crucem, te sequútus occúbuit: ita pia ejus intercessióne nullis frangámur advérsis, et tuæ Crucis semper inhæreámus ampléxibus. Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
  
Et fit Commemoratione S. Josaphat Ep. et Mart.
ORATIO
Excíta, quǽsumus, Dómine, in Ecclésia tua Spíritum, quo replétus beátus Jósaphat ánimam suam pro óvibus pósuit, ut, eo intercedénte, nos quóque eódem Spíritu roboráti, ánimam nostram pro frátribus pónere non vereámur. Per Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, in unitáte ejúsdem Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.

Léctio Epístolae beáti Pauli Apóstoli ad Timótheum.
2. Tim. 2, 8-10; 3, 10-12.

Caríssime: Memor esto, Dóminum Jesum Christum resurrexísse a mórtuis ex sémine David, secúndum Evangélium meum, in quo labóro usque ad víncula, quási male óperans: sed verbum Dei non est alligátum. Ídeo ómnia sustíneo propter eléctos, ut et ipsi salútem consequántur, quæ est in Christo Jesu, cum glória cœlésti. Tu áutem assecútus es meam doctrínam, institutiónem, propósitum, fidem, longanimitátem, dilectiónem, patiéntiam, persecutiónes, passiónes: quália mihi facta sunt Antiochíæ, Icónii et Lystris: quáles persecutiónes sustínui, et ex ómnibus erípuit me Dóminus. Et omnes, qui pie volunt vívere in Christo Jesu, persecutiónem patiéntur.
   
Graduale. Ps. 36, 24. Justus cum cecíderit, non collidétur: quia Dóminus suppónit manum suam. 
℣. Ibid., 26. Tota die miserétur, et cómmodat: et semen ejus in benedictióne erit.
  
Allelúja, allelúja. ℣. Joann. 8, 12. Qui séquitur me, non ámbulat in ténebris: sed habébit lumen vitæ ætérnæ. Allelúja.
  
Post Septuagesimam, omissis Allelúja et Versu sequenti, dicitur:
Tractus. Ps. 111, 1-3. Beátus vir, qui timet Dóminum: in mandátis ejus cupit nimis.
℣. Potens in terra erit semen ejus: generátio rectórum benedicétur.
℣. Glória et divítiæ in domo ejus: et justítia ejus manet in sǽculum sǽculi.

✠ Sequéntia sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
Matth. 10, 26-32.
   
In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Nihil est opértum, quod non revelábitur; et occúltum, quod non sciétur. Quod dico vobis in ténebris, dícite in lúmine: et quod in áure audítis, prædicáte super tecta. Et nolíte timére eos, qui occídunt corpus, ánimam áutem non possunt occídere; sed pótius timéte eum, qui potest et ánimam et corpus pérdere in gehénnam. Nonne duo pásseres asse véneunt: et unus ex illis non cadet super terram sine Patre vestro? Vestri áutem capílli cápitis omnes numeráti sunt. Nolíte ergo timére: multis passéribus melióres estis vos. Omnis ergo, qui confitébitur me coram homínibus, confitébor et ego eum coram Patre meo, qui in cœlis est.

Post Septuagesimam in fine sequentis Offertorii Allelúja omittitur.
Offertorium. Ps. 20, 4-5. Posuísti, Dómine, in cápite ejus corónam de lápide pretióso: vitam pétiit a te, et tribuísti ei, allelúja.

SECRETA
Accépta sit in conspéctu tuo, Dómine, nostra devótio: ut ejus nobis fiat supplicatióne salutáris, pro cujus solemnitáte defértur. Per Dóminum.

Commemoratio S. Josaphat Ep. et Mart.
SECRETA
Clementíssime Deus, múnera hæc tua benedictióne perfúnde, et nos in fide confírma: quam sanctus Jósaphat Martyr et Póntifex tuus, effúso sánguine; asséruit. Per Dominum.

Communio. Joann. 12, 26. Qui mihi minístrat, me sequátur: et ubi ego sum, illic et miníster meus erit.

POSTCOMMUNIO
Refécti participatióne múneris sacri, quǽsumus, Dómine Deus noster: ut, cujus exséquimur cultum, intercedénte beáto Serápio Mártyre tuo, sentiámus efféctum. Per Dóminum.
  
Commemoratio S. Josaphat Ep. et Mart.
POSTCOMMUNIO
Spíritum,  Dómine, fortitúdinis hæc nobis tríbuat mensa cœléstis: quæ sancti Jósaphat Mártyris tui átque Pontíficis vitam pro Ecclésiæ honóre jugiter áluit ad victóriam. Per Dominum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte ejúsdem Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.

SAN SERAPIO SCOTT, PROTOMÁRTIR MERCEDARIO


San Serapio Scott, nació por el año 1179 en Londres, hijo de Rolando, pariente del Rey de Escocia.
   
Como soldado del rey Ricardo Corazón de León fue dos veces a Tierra Santa, en la tercera y la quinta Cruzada, siendo apresados por el duque de Austria. En el año 1212 viaja a España con el archiduque Leopoldo de Austria, para ayudar al rey Alfonso VIII El Bueno en la guerra santa contra los moros.
   
Aproximadamente en 1220 fue destinado para acompañar a Beatriz de Suecia a España, quien iba a contraer matrimonio con Fernando de Castilla. Allí se estableció y conoció la Orden de la Merced,  fundada recientemente para rescatar a los cautivos, a la cual ingresó en 1222 recibiendo el hábito de manos de su fundador San Pedro Nolasco.
   
Se cree que fue a Inglaterra a buscar sujetos para su orden, pero tuvo poco éxito. Fue nombrado redentor en 1225. En Murcia consiguió que los moros pusiesen el libertad a algunos esclavos cristianos.  En Argelia, el año 1240, quedó como rehén junto a San Ramón Nonato, dispuesto a cumplir el cuarto voto de la Orden: "Quedarse en rehenes; dar la vida si fuere necesario", empleando el tiempo en predicar a los mahometanos, entre los que logró algunas conversiones. El rey Abu Muhámmad ar-Rashid de Argelia, su captor, enfurecido por ello, le hizo maltratar cruelmente, y mandó que le crucificaran y le descuartizaran, arrancándole las vísceras estando aún con vida con el fin que renunciase a su fe cristiana. 
   
Fue un religioso de extraordinaria santidad y virtud, ejemplar en la práctica de la abstinencia, fervoroso en la oración y dotado de ardiente caridad en la redención de los cautivos.
   
El culto que se le ha tributado como mártir fue confirmado el 14 de julio de 1728 y el 21 de agosto de 1743 el Papa Benedicto XIV le inscribió en el Martirologio Universal de la Iglesia Católica.
   
La Orden Mercedaria lo considera Patrono de los Enfermos. En San Serapio se valora la vida consagrada mercedaria sin el orden sacerdotal.
  
ORACIÓN
Inflama, oh Jesús Redentor, nuestros corazones en la llama de tu amor, para que como el beato Serapio, que te siguió en la muerte clavado en una cruz para redimir a los fieles cautivos, así también por su piadosa intercesión no nos quebranten los enemigos, y siempre abracemos estrechamente tu cruz. Tú que vives y reinas por los siglos de los siglos. Amén.