Vexílla Regis

Vexílla Regis
MIENTRAS EL MUNDO GIRA, LA CRUZ PERMANECE

LOS QUE APOYAN EL ABORTO PUDIERON NACER

LOS QUE APOYAN EL ABORTO PUDIERON NACER
NO AL ABORTO. ELLOS NO TIENEN LA CULPA DE QUE NO LUCHASTEIS CONTRA VUESTRA CONCUPISCENCIA

NO QUEREMOS QUE SE ACABE LA RELIGIÓN

NO QUEREMOS QUE SE ACABE LA RELIGIÓN
No hay forma de vivir sin Dios.

ORGULLOSAMENTE HISPANOHABLANTES

ORGULLOSAMENTE HISPANOHABLANTES

Mostrando entradas con la etiqueta Santa Liberata. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Santa Liberata. Mostrar todas las entradas

domingo, 20 de julio de 2025

MISA EN HONOR A SANTA LIBERATA, VIRGEN Y MÁRTIR.

Misa aprobada por la Sagrada Congregación de Ritos. Salvo el introito y la Oración, que son propias, toda la Misa es del formulario Loquébar, excepto el Evangelio, que proviene de Me expectavérunt (ambas del Común de las Santas Vírgenes y Mártires).

Die 20 Julii
SANCTÆ LIBERÁTÆ VÍRGINIS ET MÁRTYRIS
Duplex Majus.
   
Introitus. Gaudeámus omnes in Dómino, diem festum celebrántes sub honore Beátæ Liberátæ Vírginis et Mártyris: de cujus festivitáte gáudent Angeli, et colláudant Fílium Dei (T.P. Allelúja, allelúja). Ps. 44, 2. Eructávit cor meum verbum bonum: dico ego ópera mea Regi. ℣. Gloria Patri.
    
ORATIO
Beátæ Liberátæ Vírginis et Mártyris tuæ, quǽsumus Dómine, précibus et méritis adjuvémur: ut, quæ pro tui nóminis confessióne et pudicítiæ defensióne in cruce pepéndit, ab inimicórum insídiis sua nos protectióne deféndat. Per Dóminum.

Commemoratio S. Hieronymi Æmiliani Confessoris
ORATIO
Deus, misericordiárum pater, per mérita et intercessiónem beáti Hieronymi, quem órphanis adjutórem et patrem esse voluísti: concéde; ut spíritum adoptiónis, quo fílii tui nominámur et sumus, fidéliter custodiámus.
  
In missis privatis, fit commemoratio S. Margaritæ, Virginis et Martyris.
ORATIO
Indulgéntiam nobis, quǽsumus, Dómine, beáta Margaríta Virgo et Martyr implóret: quæ tibi grata semper éxstitit, et mérito castitátis, et tuæ professióne virtútis. Per Dóminum.
   
Léctio libri Sapiéntiæ.
Eccli. 51, 1-8 et 12.
   
Confitébor tibi, Dómine, Rex, et collaudábo te Deum, Salvatórem meum. Confitébor nómini tuo: quóniam adjútor et protéctor factus es mihi, et liberásti corpus meum a perditióne, a láqueo línguæ iníquæ et a lábiis operántium mendácium, et in conspéctu astántium factus es mihi adjutor. Et liberasti me secúndum multitúdinem misericórdiæ nóminis tui a rugiéntibus, præparátis ad escam, de mánibus quæréntium ánimam meam, et de portis tribulatiónum, quæ circumdedérunt me: a pressúra flammæ, quæ circúmdedit me, et in médio ignis non sum æstuáta: de altitúdine ventris inferi, et a lingua coinquináta, et a verbo mendácii, a rege iníquo, et a lingua injústa: laudábit usque ad mortem ánima mea Dóminum: quóniam éruis sustinéntes te, et líberas eos de mánibus géntium, Dómine, Deus noster.
  
Graduale. Ps. 44, 8. Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem.
℣. Proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ.
 
Allelúja, allelúja. ℣. Ibid., 15 et 16. Adducántur Regi Vírgines post eam: próximæ ejus afferéntur tibi in lætítia. Allelúja.
  
Post Septuagesimam, omissis Allelúja et Versu sequenti, dicitur:
Tractus. Veni, sponsa Christi, áccipe corónam, quam tibi Dóminus præparávit in ætérnum: pro cujus amóre sánguinem tuum fudísti.
℣. Ps. 44, 8 et 5. Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem: proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ præ consórtibus tuis.
℣. Spécie tua et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde et regna.
   
Tempore autem Paschali omíttitur Graduale, et ejus loco dicitur:
Allelúja, allelúja.
℣. Ps. 44, 15 et 16. Adducéntur Regi Vírgines post eam: próximæ ejus afferéntur tibi in lætítia. Allelúja.
℣. Ibid., 5. Spécie tua et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde et regna. Allelúja.
   
✠ Sequéntia sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
Matth. 13, 44-52.
  
In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis parábolam hanc: Símile est regnum cœlórum thesáuro abscóndito in agro: quem qui invénit homo, abscóndit, et præ gáudio illíus vadit, et vendit univérsa, quæ habet, et emit agrum illum. Íterum símile est regnum cœlórum hómini negotiatóri, quærénti bonas margarítas. Invénta áutem una pretiósa margaríta, ábiit, et véndidit ómnia, quæ hábuit, et emit eam. Íterum símile est regnum cœlórum sagénæ, missæ in mare et ex omni génere píscium congregánti. Quam, cum impléta esset educéntes, et secus litus sedéntes, elegérunt bonos in vasa, malos áutem foras misérunt. Sic erit in consummatióne sǽculi: exíbunt Ángeli, et separábunt malos de médio justórum, et mittent eos in camínum ignis: ibi erit fletus et stridor déntium. Intellexístis hæc ómnia? Dicunt ei: Étiam. Ait illis: Ídeo omnis scriba doctus in regno cœlórum símilis est hómini patrifamílias, qui profert de thesáuro suo nova et vétera.
   
Offertorium. Ps. 44, 15 et 16. Afferéntur Regi Vírgines post eam: próximæ ejus afferéntur tibi in lætítia (T.P. Allelúja).‎
   
SECRETA
Súscipe, Dómine, múnera, quæ in beátæ Liberátæ Vírginis et Mártyris tuæ solemnitáte deférimus: cujus nos confídimus patrocínio liberári. Per Dóminum.
   
Commemoratio S. Hieronymi Æmiliani Confessoris
SECRETA
Clementíssime Deus, qui, véteri homine consúmpto, novum secúndum te in beáto Hierónymo creáre dignátus es: da, per mérita ipsíus; ut nos, páriter renováti, hanc placatiónis hóstiam in odórem tibi suavíssimum offerámus.
  
Commemoratio S. Margaritæ, Virg. et Mart.
SECRETA
Hóstias tibi, Dómine, beátæ Margarítæ Vírginis et Mártyris tuæ dicátas méritis, benígnus assúme: et ad perpétuum nobis tríbue proveníre subsídium. Per Dóminum.
    
Communio. Ps. 118, 78 et 80. Confundántur supérbi, quía injúste iniquitátem fecérunt in me: ego áutem in mandátis tuis exercébor, in tuis justificatiónibus, ut non confúndar (T.P. Allelúja). 
  
POSTCOMMUNIO
Auxiliéntur nobis, Dómine, sumpta mystéria: et, intercedénte beáta Liberáta Vírgine et Mártyre tua, sempitérna fáciant protectióne gaudére. Per Dóminum.
  
Commemoratio S. Hieronymi Æmiliani Confessoris
POSTCOMMUNIO
Angelórum pane refécti te, Dómine, supplíciter deprecámur: ut, qui ánnuam beáti Hierónymi Confessóris tui memóriam celebráre gaudémus; ejúsdem étiam et exémplum imitémur, et amplíssimum in regno tuo prǽmium obtinére valeámus.
  
Commemoratio S. Margaritæ, Virg. et Mart.
POSTCOMMUNIO
Divíni múneris largitáte satiáti, quǽsumus, Dómine, Deus noster: ut, intercedénte beáta Margaríta Vírgine et Mártyre tua, in ejus semper participatióne vivámus. Per Dóminum.

lunes, 20 de julio de 2015

SANTA LIBERATA, VIRGEN Y MÁRTIR

Santa Liberata
  
Nace Liberata (o Librada, como también se la conoce) en Balcagia, la actual Bayona de Pontevedra en Galicia (España), por el año 119, siendo hija de Lucio Castelio Severo, gobernador romano de Gallaecia y Lusitania y de su esposa Calsia, quien da a luz en un solo parto a nueve niñas. Asustada Calsia (su marido esta fuera recorriendo sus dominios), por el múltiple alumbramiento y temiendo ser repudiada por infidelidad conyugal, decide deshacerse de las criaturas y se las encomienda a su fiel servidora Sila, ordenándole que bajo el mayor secreteo las ahogara en el río Miñor. Sila, cristiana a carta cabal, lejos de cometer tan horrible crimen, las deja en casa de familias amigas y las criaturas fueron bautizadas por el obispo San Ovidio y criadas en la fe cristiana. Llegado el momento tuvieron que comparecer ante su propio padre acusadas de ser cristianas, el cual al saber que eran sus hijas las invita a que renuncien a Cristo a cambio de poder vivir rodeadas de los lujos y comodidades propias de su nacimiento. Las encarcela tratando de atemorizarlas pero logran huir de las garras de la cárcel y se dispersaron. Todas ellas, no obstante acabarían siendo mártires cristianas. La devoción popular sitúa a Liberata mártir en la cruz a la edad de 20 años el 18 de enero del 139. Su fiesta se celebra el 20 de julio por ser la fecha en que se trasladaron sus reliquias desde la ciudad de Sigüenza a la Bayona gallega en el año 1515. 
  
En Bogotá (Colombia), su recuerdo está muy ligado a los sucesos del 20 de Julio de 1810, y por ello se le declaró Patrona de la Independencia nacional. Refiere el cronista José María Caballero en su diario que en 1813 “se formaron todas las tropas para la asistencia de la representación nacional a la catedral, a la fiesta de Santa Librada, en la que predicó el padre Florido un sermón famoso, de hora y cuarto, de independencia. Acabada la misa, se descubrió Su Majestad y se cantó el Te Deum. Finalizada la función, se regresaron al colegio electoral (…) Después se hizo el juramento de independencia”. Desde entonces y hasta tan tarde como 1910, los liberales (con todo y el anticlericalismo que caracterizó a muchos de sus históricos) le celebraban la procesión (aunque al final, la devoción cayó en el olvido). Distinta suerte tuvo en el poblado panameño de Las Tablas (provincia de Azuero), que le conserva gran devoción (a pesar de que en 1969, el Antipapa Montini la descanonizó alegando "falta de historicidad"), ya que en 1900, en plena Guerra de los Mil Días (entonces Panamá era departamento de Colombia, y fortín del Partido Liberal), su intercesión impidió que la armada conservadora asolase la población.
   
ORACIÓN
Te suplicamos, Señor, que por los méritos y las oraciones de tu bienaventurada virgen y mártir Liberata, que por la confesión de tu Nombre y la defensa de su castidad fue colgada en la cruz, nos defienda su intercesión de las insidias del enemigo. Por J. C. N. S. Amén.