Vexílla Regis

Vexílla Regis
MIENTRAS EL MUNDO GIRA, LA CRUZ PERMANECE

LOS QUE APOYAN EL ABORTO PUDIERON NACER

LOS QUE APOYAN EL ABORTO PUDIERON NACER
NO AL ABORTO. ELLOS NO TIENEN LA CULPA DE QUE NO LUCHASTEIS CONTRA VUESTRA CONCUPISCENCIA

NO QUEREMOS QUE SE ACABE LA RELIGIÓN

NO QUEREMOS QUE SE ACABE LA RELIGIÓN
No hay forma de vivir sin Dios.

ORGULLOSAMENTE HISPANOHABLANTES

ORGULLOSAMENTE HISPANOHABLANTES

Mostrando entradas con la etiqueta San Nicolás de Flüe. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta San Nicolás de Flüe. Mostrar todas las entradas

sábado, 22 de marzo de 2025

SAN NICOLÁS DE FLÜE, ERMITAÑO, PADRE Y PATRONO DE SUIZA

San Nicolás de Flüe
 
San Nicolás de Flüe, más conocido como Hermano Klaus (Bruder Klaus), es santo muy popular en Suiza. Pío XII lo proclamó Patrono de esa nación, en donde se celebra su fiesta el 25 de septiembre (mientras que la Igleisa en general lo celebra el 22 de marzo). Nació en 1417 en Flüe, cerca de Sachseln. Aunque se sentía llamado a la vida eremítica (a los 16 años tuvo la “visión de la torre”), tuvo que aceptar algunos cargos civiles (fue corregidor de Sachseln, consejero, juez y diputado) y militares.
   
En 1445 se casó con Dorotea Wyss: tuvieron cinco hijos y cinco hijas: uno de ellos llegó a ser párroco de Sachseln, y un nieto, Conrado Scheuber, murió en olor de santidad.
   
Por insistencia de Matías de Bolsheim y Aimo Amgrund entró en contacto con los Gottesfreunde (amigos de Dios), un movimiento religioso alsaciano. Pero la esposa se opuso siempre a sus planes de soledad. Sólo después de haber cumplido los 50 años, en junio de 1567, pudo partir para Alsacia. Pero el Señor lo quería en un lugar mucho más cercano a las regiones habitadas hasta entonces. Por otra parte, él se avergonzaba de esta especie de “fracaso” y se retiró primero a Klisterli-Alpa en Melchtal.
   
Su vida santa y su riguroso ayuno (existen testigos históricos de que durante un período de 19 años y medio él se alimentó sólo con la Eucaristía) atrajeron la curiosidad de los vecinos. Entonces resolvió retirarse a Ranft, un lugar desierto cerca de Flüe. Sólo salía para ir a Misa y cuando la patria tenía necesidad de él: en 1473 ante la amenaza austríaca, y en 1481 y 1482 cuando hubo un gran peligro de guerra civil: los buenos resultados de estas intervenciones le ganaron el título de “Padre de la Patria”. Su oración más frecuente era: “Señor mío y Dios mío, aleja de mí todo lo que me aleje de ti. Señor mío y Dios mío, concédeme todo lo que me acerque a ti. Señor mío y Dios mío, líbrame de mí mismo y concédeme poseerte sólo a ti”.
   
Sus vecinos, edificados por su testimonio de oración y de penitencia (lo espiaron durante todo un mes), le construyeron un yermo y una pequeña capilla, consagrada en 1469. San Nicolás de Flüe murió a los 70 años, el día 21 de marzo de 1487.
   
En 1501, Enrique Wolflin hizo escribir su biografía basada en “hechos confirmados con juramento por testigos oculares y auriculares”.
  
Fue beatificado en 1669 y canonizado por Pío XII.

ORACIÓN
Oh Dios, que admirablemente alimentaste al bienaventurado eremita Nicolás con el pan de los Ángeles y quisiste ilustrar con la visión de la Santísima Trinidad, concédenos, te suplicamos, que por su intercesión recibamos dignamente en la tierra el Cuerpo y la Sangre de tu Hijo, y merezcamos contemplar su gloria en el Cielo. Por el mismo Cristo nuestro Señor. Amén.

(Del Misal Propio de la Diócesis de Augsburgo) Te rogamos suplicantes, oh Dios, apoyados por la intercesión de tu confesor el bienaventurado Nicolás, que custodies siempre con tu benigna protección a nuestro pueblo, y a sus dirigentes infunde clemente la luz de tu gracia. Por J. C. N. S. Amén.

lunes, 4 de enero de 2021

SUIZA: TRASLADAN RELIQUIAS DE SAN PEDRO CANISIO A LA CATEDRAL DE FRIBURGO (No esperemos relicario hermoso)

Noticia tomada de ACTUALITÉS FSSPX, ampliada en algunos detalles.
   
Desde su muerte en Friburgo en 1597, el jesuita San Pedro Canisio descansa en el Colegio de San Miguel, fundado por él.
  
San Pedro Canisio, “málleus protestantórum” (Martillo de los protestantes).
    
Canonizado en 1925, “el segundo apóstol de Alemania”, cuyas reliquias se encuentran actualmente en una estatua yacente en la iglesia de San Miguel, es poco accesible para los fieles. El edificio, que ya no se usa para el culto, suele estar cerrado u ocupado por eventos culturales, según indica un comunicado de prensa del 29 de septiembre de 2020, de los jesuitas de Suiza.
  
Estatua-relicario de San Pedro Canisio (iglesia de San Miguel, Friburgo)
    
El traslado de los restos mortales del jesuita holandés a la Catedral de San Nicolás tendrá lugar a fines de abril del año 2021. Su objetivo es restaurar la devoción a San Pedro Canisio en la Catedral de San Nicolás, donde el santo predicaba regularmente. 
    
La creación de un nuevo relicario se confió, entre los quince proyectos presentados a los miembros del jurado en concurso abierto el 1 de octubre de 2020, a los artistas de Friburgo Frédéric Aeby y Marc-Laurent Naef (Aeby es arquitecto, Naef pintor y escultor). Lamentablemente, aunque el proyecto (llamado “Nulla die sine línea”, en castellano “Ningún día sin escribir”) se puede calificar de original, no se puede decir que sea bello.
   
Relicario “Nulla die sine línea”
   
En la capilla del Santo Sepulcro de la Catedral de San Nicolás de Friburgo (donde se encuentran una vidriera de tonos azules del pintor francés Alfred Manessier y el conjunto escultórico de la sepultura de Cristo comisionado por Jean Mossu hacia 1433), se colocarán las reliquias de San Pedro Canisio junto a las de San Nicolás de Myra, patrono de Friburgo, y las de San Nicolás de Flüe, padre de la patria.
  
El entierro de Cristo (capilla del Santo Sepulcro, catedral de Friburgo).
   
Proyecto de los nichos donde estarán las reliquias
    
El traslado de las reliquias coincidirá con el 500 aniversario del nacimiento de San Pedro Canisio en Nimega, Países Bajos, en 1521.
    
San Pedro Canisio fue elegido como patrono de la futura Provincia Jesuita de Europa Central (ECE) que reunirá a religiosos de Suiza, Austria, Alemania, Suecia, Lituania y Letonia, a partir del 27 de abril de 2021.
   
Ingresó en la Compañía de Jesús el 8 de mayo de 1543, después de haber conocido a San Pedro Fabro, compañero de San Ignacio de Loyola. Ordenado sacerdote en junio de 1546, pasó su vida combatiendo la influencia de Lutero en los Países Bajos, Alemania y Suiza mediante su incansable predicación y sus escritos.
    
Fuentes: cath.ch/sanctoral/DICI n°403, décembre 2020 – FSSPX.Actualités

viernes, 22 de marzo de 2019

MISA EN HONOR DE SAN NICOLÁS DE FLÜE

Del Misal Romano de San Pío V (Las Oraciones son propias. La Misa Os Justi es del Común de Confesores no pontífices, mas el Evangelio se toma del Común de los Abades). La Misa Votiva es del Misal Propio de la Diócesis de Augsburgo y el de la Diócesis de Basilea.
  
Die 22 Martii
Sancti Nicolai de Flüe, Eremitæ et Confessoris
Duplex
 
Introitus. Ps. 36, 30 et 31. Os justi meditábitur sapiéntiam, et língua ejus loquétur judícium: lex Dei ejus in corde ipsíus. (T. P. Allelúja, allelúja.). Ps. ibid., 1. Noli æmulári in malignántibus: neque zeláveris faciéntes iniquitátem. ℣. Glória Patri.
   
ORATIO
Deus, qui beátum Nicoláum Eremítam Angelórum esca mirabíliter nutríre, et sanctíssimæ Trinitátis visióne illustráre voluísti: concéde, quǽsumus, ut ejus intercessióne domínicum Corpus, et Sánguinem digne súmere in terris; et gloriósum conspícere mereámur in cœlis. Per eúmdem Dóminum.
   
Léctio libri Sapiéntiæ.
Eccli. 31, 8-11.
 
Beátus vir, qui invéntus est sine mácula, et qui post áurum non ábiit, nec sperávit in pecúnia et thesáuris. Quis est hic, et laudábimus eum? fecit enim mirabília in vita sua. Qui probátus est in illo, et perféctus est, erit illi glória ætérna: qui potuit tránsgredi, et non est transgréssus: fácere mala, et non fecit: ídeo stabilíta sunt bona illíus in Dómino, et eleemósynis illíus enarrábit omnis ecclésia sanctórum.
 
Graduale. Ps. 91, 13-14. Justus ut palma florébit: sicut cedrus Líbani multiplicábitur in domo Dómini.
℣. Ibid., 3. Annuntiándum mane misericórdiam tuam, et veritátem tuam per noctem.
 
Allelúja, allelúja. ℣. Jac. 1, 12. Beátus vir, qui suffert tentatiónem: quóniam, cum probátus fúerit, accípiet corónam vitæ. Allelúja.

In Missis votivis post Septuagesimam, omissis Allelúja et versu sequenti, dicitur:
Tractus. Ps. 113, 1-3. Beátus vir, qui timet Dóminum: in mandátis ejus cupit nimis.
℣. Potens in terra erit semen ejus: generátio rectórum benedicétur.
℣. Glória et divitiæ in domo ejus: et justítia ejus manet in sǽculum sǽculi.
 
Tempore autem paschali omittitur Graduale, et ejus loco dicitur:
Allelúja, allelúja.  
℣. Jac. 1, 12. Beátus vir, qui suffert tentatiónem: quóniam, cum probátus fúerit, accípiet corónam vitæ. Allelúja.
℣. Eccli. 45, 9. Amávit eum Dóminus et ornávit eum: stolam glóriæ índuit eum. Allelúja.
 
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
Math. 19, 27-29.
 
In illo témpore: Dixit Petrus ad Jesum: Ecce nos relíquimus ómnia, et secúti sumus te: quid ergo erit nobis? Jesus autem dixit illis: Amen dico vobis, quod vos, qui secúti estis me, in regeneratióne, cum séderit filius hóminis in sede majestátis suæ, sedébitis et vos super sedes duódecim, judicántes duódecim tribus Israël. Et omnis, qui relíquerit domum, vel fratres, aut soróres, aut patrem, aut matrem, aut uxórem, aut fílios, aut agros, propter nomen meum, céntuplum accípiet, et vitam ætérnam possidébit.
   
Offertorium. Ps. 88, 25. Véritas mea et misericórdia mea cum ipso: et in nómine meo exaltábitur cornu ejus. (T. P. Allelúja.)
 
SECRETA
Deus, qui nos beátum Nicoláum in terris venerári fecísti: da nobis ejus intercessióne a peccatórum néxibus absolútis, in cœlis étiam de ejúsdem societáte gaudére. Per Dóminum.
 
Communio. Matth. 24, 46-47. Beátus servus, quem, cum vénerit dóminus, invénerit vigilántem: amen, dico vobis, super ómnia bona sua constítuet eum. (T. P. Allelúja.)
  
POSTCOMMUNIO
Pretiósi Córporis, et Sánguinis tui, Dómine, refécti salutáribus Sacraméntis: concéde nobis, ut méritis, et précibus beáti Nicolái in cœléstis panis dulcédine, qua eum in terris satiáre dignátus es; ad ætérna gáudia transíre mereámur. Qui vivis et regnas.
  
Infrascriptæ Missæ de Sancti Nicolai de Flüe, ex Proprium Diœcesibus Augustanæ Vindelicorum et Basileensis, dici possunt ut festivæ ubicumque, ad libitum sacerdotis, juxta rubricas. Similiter hujusmodi Missæ dici possunt etiam ut votivæ, nisi aliqua expresse excipiatur:
  
Die 22 Martii (In Helvetiæ et Germaniæ, 25 Septembris)
Sancti Nicolai de Flüe, Eremitæ et Confessoris
Altera Missa
 
Introitus. Ps. 54, 8 et 10. Ecce elongávi fúgiens, et mansi in solitúdine: quóniam vidi iniquitátem et contradictiónem in civitáte. (T. P. Allelúja, allelúja.). Ps. Ibid., 2-3. Exáudi, Deus, oratiónem meam, et ne despexéris deprecatiónem meam: inténde mihi, et exáudi me. ℣. Glória Patri.
   
ORATIO
Beáti Nicolái, Confessóris tui, intercessióne suffúlti, te, Dómine, supplíciter exorámus: ut gentem nostram benigna semper protectióne custódias, ejúsque rectóribus grátiæ tuæ lumen cleménter infúndas. Per Dóminum nostrum
Léctio Epístolæ beáti Pauli Apóstoli ad Romános.
Rom. 14, 17-19.
 
Fratres: Non est enim regnum Dei esca et potus, sed justítia, et pax, et gáudium in Spíritu Sancto. Qui enim in hoc servit Christo, placet Deo, et probátus est homínibus. Ítaque quæ pacis sunt, sectémur. Et quæ ædificatiónis sunt, in invicem custodiámus.
 
Graduale. Ps. 121, 7-8. Fiat pax in virtúte tua, et abundántia in túrribus tuis.
℣. Propter fratres meos et próximos meos, loquébar pacem de te.
 
Allelúja, allelúja. ℣. Ps. 54, 23. Jacta cogitátum tuum in Dómino, et ipse te enútriet. Allelúja.

In Missis votivis post Septuagesimam, omissis Allelúja et versu sequenti, dicitur:
Tractus. Ps. 33, 9-11. Gustáte et vidéte, quóniam suávis est Dóminus.
℣. Beátus vir, qui sperat in eo; quóniam nihil deest timéntibus eum.
℣. Dívites eguérunt et esuriérunt; inquiréntes autem Dóminum non defícient omni bono.
 
Tempore autem paschali omittitur Graduale, et ejus loco dicitur:
Allelúja, allelúja.  
℣. Ps. 54, 23. Jacta cogitátum tuum in Dómino, et ipse te enútriet. Allelúja.
℣. Joan. 6, 52. Si quis manducáverit ex hoc pane, vivet in ætérnum. Allelúja.
 
Sequéntia sancti Evangélii secúndum Matthǽum.
Math. 19, 27-29.
 
In illo témpore: Dixit Petrus ad Jesum: Ecce nos relíquimus ómnia, et secúti sumus te: quid ergo erit nobis? Jesus autem dixit illis: Amen dico vobis, quod vos, qui secúti estis me, in regeneratióne, cum séderit filius hóminis in sede majestátis suæ, sedébitis et vos super sedes duódecim, judicántes duódecim tribus Israël. Et omnis, qui relíquerit domum, vel fratres, aut soróres, aut patrem, aut matrem, aut uxórem, aut fílios, aut agros, propter nomen meum, céntuplum accípiet, et vitam ætérnam possidébit.
   
Offertorium. Ps. 30, 4. Dómine, fortitúdo mea et refúgium meum es tu, et propter nomen tuum dedúces me et enútries me. (T. P. Allelúja.)
 
SECRETA
Múnera tibi, Dómine, dicáta sanctífica: et, intercedénte beáto Nicoláo Confessóre tuo, per éadem nos benignus inténde: ut tibi famulántes in terris, glória tua perfruámur in cœlis. Per Dóminum nostrum.
 
Communio. Gal. 2, 19. Christo confíxus sum cruci. Vivo autem, jam non ego: vivit vero in me Christus. (T. P. Allelúja.)
  
POSTCOMMUNIO
Mysteriórum tuórum nos, quǽsumus, Dómine, commúnio sancta restáuret: ut beáti Nicolái sequéntes exémpla, in tuo semper amóre crescámus. Per Dóminum nostrum.

jueves, 22 de marzo de 2018

ORACIÓN DE SAN NICOLÁS DE FLÜE

  
LATÍN
Dómine meus ac Deus meus, áufer a me quídquid ad Te me impédit!
Dómine meus ac Deus meus, da mihi quidquid ad Te me addúcit!
Dómine meus ac Deus meus, solve me a me et da me totum Tibi esse próprium!
  
TRADUCCIÓN
Señor mío y Dios mío, aleja de mí todo lo que me aleje de Ti.
Señor mío y Dios mío, concédeme todo lo que me acerque a Ti.
Señor mío y Dios mío, líbrame de mí mismo y concédeme poseerte sólo a Ti.