Vexílla Regis

Vexílla Regis
MIENTRAS EL MUNDO GIRA, LA CRUZ PERMANECE

LOS QUE APOYAN EL ABORTO PUDIERON NACER

LOS QUE APOYAN EL ABORTO PUDIERON NACER
NO AL ABORTO. ELLOS NO TIENEN LA CULPA DE QUE NO LUCHASTEIS CONTRA VUESTRA CONCUPISCENCIA

NO QUEREMOS QUE SE ACABE LA RELIGIÓN

NO QUEREMOS QUE SE ACABE LA RELIGIÓN
No hay forma de vivir sin Dios.

ORGULLOSAMENTE HISPANOHABLANTES

ORGULLOSAMENTE HISPANOHABLANTES

Mostrando entradas con la etiqueta San Dimas. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta San Dimas. Mostrar todas las entradas

jueves, 26 de marzo de 2026

MISA EN HONOR A SAN DIMAS, EL BUEN LADRÓN

Misa propia de Jerusalén.

Die 26 Martii
In festo S. Dismæ Boni Latrónis, Confessóris
Duplex.

Introitus. Gal. 6, 14. Nos áutem gloriári opórtet in Cruce Dómini nostri Jesu Christi: in quo est salus, vita et resurréctio nostra: per quem salváti et liberáti sumus. Ps, 66, 2. Deus misereátur nostri, et benedícat nobis: illúminet vultum suum super nos, et misereátur nostri. ℣. Glória Patri.

ORATIO
Omnípotens et misércors Deus, qui justíficas ímpios; te supplíciter exorámus, ut nos benígno intúitu, quo Unigénitus tuus Beátum traxit Latrónem, ad dignam pœniténtiam próvoces, et illam, quam ei promísit, tribus nobis glóriam sempitérnam. Per eúndem Dóminum.
  
Et fit commemoratione Feriæ.
  
Lectio Isaiæ Prophetæ.
Is. 59, 1-4.

Ecce non est abbreviáta manus Dómini, ut salváre néqueat, néque aggraváta est áuris ejus, ut non exáudiat. Sed iniquitátes vestræ divisérunt inter vos et Deum vestrum; et peccáta vestra abscondérunt fáciem ejus a vobis, ne exaudíret. Manus enim vestræ pollútæ sunt sánguine, et dígiti vestri iniquitáte; lábia vestra locúta sunt mendácium, et língua vestra iniquitátem fatur. Non est qui ínvocet justítiam, néque est qui júdicet vere: sed confídunt in níhilo, et loquúntur vanitátes; concéperunt labórem, et pepérerunt iniquitátem.

Graduale. Philip. 2, 8-9. Christus factus obœ́diens úsque ad mortem, mortem áutem crucis.
℣. Propter quod et Deus exaltávit illum, et donávit illi nomen, quod est super omne nomen.

Tractus. Adorámus te, Christe, et benedícimus tibi, quía per Crucem tuam redemísti mundum.
℣. Tuam Crucem adorámus, Dómine, tuam gloriósam recólimus Passiónem; miserére nostri, qui passus es pro nobis.
℣. O Crux benedícta, quæ sola fuísti digna portáre Regem cœlórum et Dóminum.
  
In tempore Paschali, Graduale ommittitur, et ejus loco dicitur:
Allelúja, allelúja.
℣. Ps. 95, 10. Dícite in géntibus, quia Dóminus regnávit a ligno. Allelúja.
℣. Dulce lignum, dulces clavos, dúlcia ferens póndera: quae sola fuísti digna sustinére Regem cœlórum et Dóminum. Allelúja.
   
In Missis votivis per annum, dicitur:
Graduale. Philip. 2, 8-9. Christus factus obœ́diens úsque ad mortem, mortem áutem crucis.
℣. Propter quod et Deus exaltávit illum, et donávit illi nomen, quod est super omne nomen.
   
Allelúja, Allelúja. ℣. Dulce lignum, dulces clavos, dúlcia ferens póndera: quae sola fuísti digna sustinére Regem cœlórum et Dóminum. Allelúja.
  
✠ Sequéntia sancti Evangélii secúndum Lucam.
Luc. 23, 39-43.
   
In illo témpore: Unus áutem de his, qui pendébant, latrónibus, blasphemébat eum, dicens: Si tu es Christus, salvum fac temetípsum et nos. Respóndens áutem alter increpábat eum, dicens: Néque tu times Deum, quod in eádem damnatióne es. Et nos quídem juste, nam digna factis recípimus: hic vero nihil mali gessit. Et dicébat ad Jesum: Dómine, meménto mei cum véneris in regnum tuum.  Et dixit illi Jesus: Amen dico tibi: hódie mecum eris in Paradíso.

Offertorium. Ps 117, 16. Déxtera Dómini fecit virtútem; déxtera Dómini exaltávit me: déxtera Dómini fecit virtútem. Non móriar, sed vivam, et narrábo ópera Dómini.

SECRETA
Hæc oblátio, nos, Domine, quǽsumus, ab ómnibus purget offénsis quæ in ara Crucis étiam tótius mundi tulit offénsam. Per Dóminum.
  
Et fit commemoratio de Feria.
   
Præfatio de Cruce.
Vere dignum et justum est, ǽquum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, ætérne Deus: Qui salútem humáni géneris in ligno Crucis constituísti: ut, unde mors oriebátur, inde vita resúrgeret: et, qui in ligno vincébat, in ligno quoque vincerétur: per Christum, Dóminum nostrum. Per quem majestátem tuam láudant Ángeli, adórant Dominatiónes, tremunt Potestátes. Cœli cœlorúmque Virtútes ac beáta Séraphim sócia exsultatióne concélebrant. Cum quíbus et nostras voces ut admítti júbeas, deprecámur, súpplici confessióne dicéntes:
   
Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cœli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.
    
Communio. Luc. 15, 10. Dico vobis: Gáudium est Ángelis Dei super uno peccatóre pœniténtiam agéntem.

POSTCOMMUNIO
Dómine Jesu Christe, Fili Dei vivi, qui in patíbulo Crucis pendens, Latróni confiténti paradísi gáudia promisísti; te humíliter deprecámur, ut post óbitum nostrum paradísi jánuas nos gaudénter introíre concédas. Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum. Amen.
  
Et fit commemoratio de Feria.

miércoles, 25 de marzo de 2026

SAN DIMAS, EL BUEN LADRÓN


En la suposición de que Nuestro Señor fue crucificado el 25 de marzo, el Martirologio Romano, en este día, contiene la siguiente relación: «En Jerusalén, la conmemoración del santo ladrón que confesó a Cristo en la cruz y mereció oír de Él las palabras: “Este día estarás conmigo en el paraíso”». No sabemos más de su historia que lo contenido en los pocos versículos dedicados a él por el evangelista San Lucas; pero, como en el caso de la mayoría de los otros personajes nombrados en los Evangelios, tales como Pilato, José de Arimatea, Lázaro, Marta, pronto se compuso un relato que situó al “buen ladrón” en lugar eminente en la literatura apócrifa de los siglos primitivos. En el “Evangelio de la Infancia” de los árabes, se nos relata cómo, en la ruta de la huida a Egipto, la Sagrada Familia fue asaltada por ladrones. De los dos jefes llamados Tito y Dumaco, el primero, movido a compasión, pidió a su compañero que dejara pasar a aquellas gentes sin molestia y, al rehusarse Dumaco, Tito lo sobornó con cuarenta dracmas para que los dejara en paz. Entonces, la Santísima Virgen le dijo a su benefactor: «El Señor Dios te sostendrá con su diestra y te concederá la remisión de tus pecados». Y el Niño Jesús también intervino y dijo: «Dentro de treinta años, madre, los judíos me crucificarán en Jerusalén y estos dos ladrones serán crucificados conmigo, Tito a mi derecha y Dumaco a mi izquierda y, a partir de ese día, Tito me precederá en el paraíso». Este relato, junto con otros, encontró popular aceptación entre la cristiandad occidental. Aunque los nombres más comúnmente dados a los ladrones fueron los de Dimas y Gestas (que se encuentran en el Evangelio de Nicodemo), también encontramos los de Zoatan y Camata (Códice Colbertino), y aún otros diversos. Ese sentimiento genuino de devoción fue algunas veces evocado, ya que el instante del perdón del buen ladrón en la cruz parece figurar en la visión de San Porfirio († c. 400), a la que se hizo referencia en su día. Encontramos a los dos ladrones representados en cuadros de la crucifixión, desde tiempos muy remotos, como por ejemplo, en el manuscrito siríaco ilustrado por Rábulas, en 586, conservado en la Biblioteca Lorenciana en Florencia como códice Plúteo I, 56. Las palabras del buen ladrón: «Señor, acuérdate de mí cuando estés en tu reino», se han adaptado a un uso muy solemne en la misa bizantina, al “gran principio” de ella y  la comunión de los ministros y el pueblo.
  
ORACIÓN
Omnipotente y misericordioso Dios, que justificas a los impíos, Te pedimos suplicantes que, por la benigna atención con que tu Unigénito atrajo a Sí al Buen Ladrón, nos llames también a digna penitencia, y nos concedas aquella gloria sempiterna que le fue prometida. Por el mismo J. C. N. S. Amén.