En el Rito Romano no existe un formulario de Misa para pedir lluvia, sino que bajo el título Oratiónes divérsas en la sección de Misas Votivas están registradas la Colecta, Secreta y Poscomunión Ad peténdam plúviam (procedentes del Sacramentario Gelasiano), que se dicen al final de las correspondientes al día siempre que lo permitan las rúbricas, o si se ordena Misa solemne por alguna necesidad, se adicionan bajo única conclusión a las correspondientes en la Misa pro quacúmque necessitáte, como determinó la Sagrada Congregación de Ritos en el Decreto del 25 de Febrero de 1884, respónsa ad dúbia IV. En el Misal Bracarense, hay una Misa ad poscéndam plúviam con lecciones propias, que traemos a continuación.
Missa ad poscéndam plúviam
Introitus. Ps. 73, 20, 19, 22 et 23. Réspice, Dómine, in testaméntum tuum, et ánimas páuperum tuórum ne derelínquas in finem: exsúrge, Dómine, et júdica causam tuam: et ne obliviscáris voces quæréntium te. Ps. ibid., 1. Ut quid, Deus. repulísti nos in finem: irátus est furor tuus super oves páscuæ tuæ? ℣. Glória Patri.
ORATIO
Deus, in quo vívimus, movémur et sumus: plúviam nobis tríbue congruéntem; ut, præséntibus subsídiis sufficiénter adjúti, sempitérna fiduciálius appetámus. Per Dóminum.
Léctio libri Levítici.
Lev. 26, 3-12.
In diébus illis: Dixit Dóminus ad Móysen: Lóquere fíliis Ísraël: Si in præcéptis meis ambulavéritis, et mandáta mea custodiéritis, et fecéritis ea, dabo vobis plúvias tempóribus suis, et terra gignet germen suum, et pomis árbores replebúntur. Apprehéndet méssium tritúra vindémiam, et vindémia occupábit seméntem: et comedétis panem vestrum in saturitáte, et ábsque pavóre habitábitis in terra vestra. Dabo pacem in fínibus vestris: dormiétis, et non erit qui extérreat. Áuferam malas béstias: et gládius non transíbit términos vestros. Persequémini inimícos vestros, et córruent coram vobis: persequéntur quínque de vestris centum aliénos, et centum ex vobis decem míllia: cadent inimíci vestri gládio in conspéctu vestro. Respíciam vos, et créscere fáciam: multiplicabímini, et firmábo pactum meum vobíscum. Comedétis vetustíssima véterum, et vétera novis superveniéntibus projiciétis. Ponam tabernáculum meum in médio vestri: et non abjíciet vos ánima mea. Ambulábo inter vos, et ero Deus vester, vosque éritis pópulus meus, dicit Dóminus omnípotens.
Graduale. Ps. 89, 13 et 1. Convértere, Dómine, aliquántulum, et deprecáre super servos tuos.
℣. Dómine, refúgium factus es nobis a generatióne et progénie.
Allelúja, allelúja. ℣. Ps. 129, 1. De profúndis clamávi ad te, Dómine: Dómine, exáudi vocem meam. Allelúja.
Post Septuagesimam, omissis Allelúja et Versu sequenti, dicitur:
Tractus. Jac. 5, 17-18. Elías homo erat similis nobis passibilis: et oratióne orávit ut plúeret super terram.
℣. Et cœlum dedit plúviam, et terra dedit fructum suum.
Tempore Paschali omittitur Graduale, et, ejus loco, dicitur:
Allelúja, allelúja.
℣. Matth. 28, 2. Ángelus Dómini descéndit de cœlo: et accédens revólvit lápidem, et sedébat super eum. Allelúja.
℣. Ps. 129, 1. De profúndis clamávi ad te, Dómine: Dómine, exáudi vocem meam. Allelúja.
✠ Sequéntia sancti Evangélii secúndum Marcum.
Marc. 8, 1-9.
In illo témpore: Cum turba multa esset cum Jesu, nec habérent quod manducárent, convocátis discípulis, ait illis: Miséreor super turbam: quía ecce jam triduo sustinent me, nec habent quod mandúcent: et, si dimísero eos jejúnos in domum suam, defícient in via: quídam enim ex eis de longe venérunt. Et respondérunt ei discípuli sui: Unde illos quis póterit hic saturáre pánibus in solitúdine? Et interrogávit eos: Quot panes habétis? Qui dixérunt: Septem. Et præcépit turbæ discúmbere super terram. Et accípiens septem panes, grátias agens fregit, et dabat discípulis suis, ut appónerent, et apposuérunt turbæ. Et habébant piscículos páucos: et ipsos benedíxit, et jussit appóni. Et manducavérunt, et saturáti sunt, et sustulérunt quod superáverat de fragméntis, septem sportas. Erant áutem qui manducáverant, quási quátuor míllia: et dimísit eos.
Offertorium. Sicut in holocáustum aríetum et taurórum et sicut in míllibus agnórum pínguium, sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi: quia non est confúsio confidéntibus in te, Dómine.
SECRETA
Oblátis, quǽsumus, Dómine, placáre munéribus: et opportúnum nobis tríbue plúviæ sufficiéntis auxílium. Per Dóminum.
Communio. Luc. 11, 9-10. Pétite, et accipiétis: quǽrite, et inveniétis: pulsáte, et aperiétur vobis: omnis enim qui petit, áccipit: et quǽrit, ínvenit: et pulsánti aperiétur.
POSTCOMMUNIO
Da nobis, quǽsumus, Dómine, plúviam salutárem: et áridam terræ fáciem fluéntis cœléstibus dignánter infúnde. Per Dóminum.
No hay comentarios:
Publicar un comentario
Los comentarios deberán relacionarse con el artículo. Los administradores se reservan el derecho de publicación, y renuncian a TODA responsabilidad civil, administrativa, penal y canónica por el contenido de los comentarios que no sean de su autoría. La blasfemia está estrictamente prohibida, y los insultos a la administración constituyen causal de no publicación.
Comentar aquí significa aceptar las condiciones anteriores. De lo contrario, ABSTENERSE.
+Jorge de la Compasión (Autor del blog)
Jorge Rondón Santos (Editor colaborador)